Auteur: fons

Ons eerste weekend Millen viel samen met ons eerste bezoek aan Onder den Toren. Het plaatselijke dorpscafé ontving ons met open armen. We dronken een plaatselijk biertje, de hisbania. Het was een heerlijke avond met zicht op de Kerk van Millen.

We hadden het briljante idee opgevat om de tenten die we bezitten achteraan in de boomgaard te plaatsen, om zo de zomerbezoekers te kunnen ontvangen. Hiervoor moest natuurlijk een serieuze oppervlakte gekortwiekt worden. De uitdaging van de dag!

We hadden ondertussen ook nog wat houten bakken op de kop getikt. Dit worden onze sorteerbakken. Goed gesorteerd, maar op de verkeerde plaats gezet volgens sommigen 🙂

Terwijl de koeien van boer Georges goedkeurend toekeken, creëerden we een slaap-woon-keukenkamer in ons huis. Wat er ook op ons pad ligt, we hebben altijd een heilige op de schouw om het onheil af te weren. Op de onthoofde Sint-Antonius na … sorry

De boomgaard geeft langzaam zijn geheimen prijs. De kersenboom is tot de nok gevuld met het heerlijke fruit! En de wei… daarover valt niet lang uit te weiden…

Met de stelling van den bompa haalden we enkele pannen naar beneden die gevaarlijk los lagen.

Vanaf het schooltje aan de overkant van de straat keken we en zagen dat het goed was.

Buurman Eugene kwam me er op donderdag 11 juni attent op maken dat er een nest jonge slechtvalken was aan de achtergevel! Naar het schijnt een jaarlijks gebeuren op de hoeve. Onder de heilige bescherming van het kruis konden deze 4 jonge diertjes opgroeien.

Als de moeder langskwam met de voedselbedeling hoorden we aan het gekrijs dat hun maagjes dringend gevuld mochten worden. De shit op de stoep namen we er met plezier bij.

Een middagstop bij de buren van de Waterburcht was nodig om nog wat krachten op te doen.

En wat Sam Goris ook mag beweren, het is een hell of a job om de boomgaard begaanbaar te maken. Een pad naar de tuin creëren aan de hand van een grasmachine was de opdracht van vandaag.

Om van al het puin af te raken haalden we een puinzak die vlot gevuld werd.

Stilaan begonnen we te beseffen dat het opruimen van de boerderij een werk van lange adem ging worden. Na de werkplaats was het afdak op de koer aan de beurt. Een verzameling stof, hout, ijzer, vodden, … moesten we wegwerken om te zien hoe een fijne plaats het afdak eigenlijk is.

De partij tegels die we in Herent hadden opgehaald kreeg er ook een mooi plaatsje in afwachting van een definitieve bestemming. We vonden nog enkele grote en minder grote schatten en ontdekten dat de kersen bijna plukrijp waren.

We gingen tenslotte naar de kringwinkel met een fijne selectie vazen, tinnen schotels, kruisbeelden, … Gelukkig konden er nog enkele waardevolle tinnen schotels van de opruimwoede gespaard blijven omwille van hun historische betekenis. De kringwinkel was er alleszins heel blij mee, wij iets minder omdat we alles zelf manueel tot op het kleinste item moesten sorteren.

Moe maar voldaan wij terug naar huis…

Hoewel de akte pas de volgende dat zou verleden worden, mochten we op 1 juni al een dagje onze opruimwoede bekoelen in Millen. Onderweg naar daar pikten we nog een partij oude tegels op, en toevallig lag er op onze weg ook nog een adres waar een knappe Paris Sport fiets kon opgehaald worden. En omdat eentje geentje is, konden er toch nog 2 andere fietsen op de aanhangwagen…

We hadden beslist dat de eerste realisatie het opruimen van het “materiaalkot” zou zijn, om al ons werkmateriaal een goede plaats te kunnen geven zodat we renovatie-proof de toekomst tegemoet konden zien. Dat bleek al een eerste ferme uitdaging te zijn. Een mooie collectie oud ijzer, hout en andere gescheiden restpartities ware het resultaat.

Moe maar voldaan reden we huiswaarts, met nog een tegelstop in Herent.

Op 27 mei was onze lijfspreuk alweer Fixed met Sixt. Omdat er een actie was waarbij je een bestelwagen kon huren met alle kilometers inclusief de huurprijs, dachten we dat dat het moment was om de laatste fietsen en “varia” over te brengen. Manoe had voorgesteld om te komen helpen. Omdat BPost alle reguliere bestelwagens had gehuurd omwille van een pakjes-bezorg lawine, kregen we een exemplaar mee met een grote bak en een laadklep.

In Kalmthout aangekomen probeerden we de klep open te krijgen, maar de klep bleef gesloten. Wat we ook deden, er kwam geen beweging in. Gelukkig was er nog een zijdeur en zo konden we de eerste lading klaar voor verzending maken.

We deden in de namiddag nog een tweede lading, vertrekkende vanuit Mechelen waar we een zware kringloopkoelkast toch met vereende krachten in de van kregen. We besloten de dag met een frietje in Riemst!

We hadden al even het lange weekend van 1 mei voorbehouden om de verhuis van Kalmthout naar Millen te organiseren. Met een verhuiswagen van Sixt, een volle aanhangwagen en vol goede moed vertrokken we op 1 mei richting Limburg. Over lege autosnelwegen, maar met een akkoord van het Crisiscentrum op zak, reden we naar de Kattestraat. Daar stond Georges al op ons te wachten met de sleutel. Hij toonde ons hoe we de grote poort konden opendoen en dat was het begin van een vermoeiend weekend. In totaal deden we 4 trips en zag je de schuur stilaan gevuld geraken met fietsen en andere levensbelangrijke voorwerpen;)

De beelde hieronder spreken voor zich!

1 2 ►