Blog

Een diepdroevige zaak. Het Hasseltse toneel heeft de coronacrisis niet overleefd. Ze zijn failliet en wonen op een hoge schuldenberg. Daarom moest heel hun inboedel op tweedehands om nog zoveel mogelijk euro’s te recupereren.

Een nobele zaak, en bovendien hadden ze mooie oranje cinemastoelen…. Die hadden wij gespot op tweedehands en na enkele heel aangename telefonische contacten trokken wij die avond richting Hasselt.

We waren er vooraleer de “koopdagen” zouden doorgaan, en alle stukken waren er nog aanwezig. Het was een luxe kringwinkel voor ons, en naast de cinemastoelen werden er ook nog enkele prachtstukken gescoord… En het zou niet de laatste keer zijn dat we richting Hasselts toneel trokken…

Nu volgde er een periode van komen en gaan. De container voor stenen kwam gevuld met zand en ging goed gevuld met stenen de poort door. De motor ging binnen en buiten. Er kwam weer een container vol zand…. veel zand. De asbestzakken op hun beurt gingen dan weer mee met de ophaaldienst. We gingen op bedevaart naar de kluis van Vrijhern. Er kwam een vogel en een ladder toevallig op ons erf en we maakten prachtige wandelingen in Kanne en tussen Zammelen en Gors Opleeuw.

1 2 ►

Zoals reeds eerder gemeld was de eerste steen legging van de zomerbar eigenlijk het tegenovergestelde. We trommelden wat extra man- en vrouwkracht op. Toevallig lag er een berg zand (veel zand) op de koer, dus moesten we niet met lege kruiwagens rijden. Zand naar achter, steen naar voor op de container. Echt gecompliceerd was deze job nier, volgens mij had je er geen ingenieursdiploma voor nodig.

Wel muscles from Brussels en doorzettingsvermogen! En dat werd in overvloed getoond. En terwijl dit proces zich afspeelde werd er achteraan genivelleerd dat het een lust was. De lijn van de horizon was het grote voorbeeld. Platter dan vals plat of traag plat was de bedoeling. En zo kreeg de eerste plank al snel enkele broertjes of zusjes naast zich.

Hannibal zag dat het goed was…

1 2 ►

Het kwam er dan stilaan toch van. De bloesem in de bomen in Haspengauw! Er werd verder naarstig met groene vingers gewerkt. Operatie extreme make over van de border tegen buurman Jantje Vossen werd verder minutieus uitgevoerd.

De blaadjes verschenen langzaam aan de bomen. Het “gat in de wei”, in een vorig leven uitgegraven om de boom op de koer van zand te voorzien, werd door Axelle kunstig omgevormd tot een echte vuurput! Ik ken al één meisje dat in de oertijd chief of the gang zou zijn geweest!

We maakten nog een wijnwandeling en vonden zowaar tijd om in het zonnetje een frisse pint te nuttigen. En toen de eerste plantjes kwamen piepen, landde er op de koer een camion met zand, veel zand, heel veel zand….

Een van de eerste ideeën die we hadden toen we de eerste voet op Millense bodem plaatsten, was om van de oude hangar (waar alle landbouwwerktuigen op een bedje van plastiek, steen, beton, rot en vuiligheid gestationeerd waren) een zomerbar te maken.

Je had verdomd veel fantasie nodig om in het troosteloos zootje achter de koeienstal een zomerbar te zien. Je moest voorbij alle rotzooi, kapotte daken, doorgerotte balken, prikkeldraad etc. kijken om het potentieel van de hangaar te zien.

In het gemeentehuis hadden ze ons gezegd dat we als we het afbraken, we het nooit meer zouden mogen opbouwen. Dus de boodschap was duidelijk: puinruimen! Van ons oorspronkelijk idee om het zo vlak mogelijk te maken met de bestaande aarde kwam niet veel in huis. Het was al snel duidelijk dat we zouden moeten aanvullen, zeker met de ferme asbestbuis die achteraan nutteloos in de grond stak.

Steen na steen cleanden we onze oppervlakte! De eerste steenlegging van onze zomerbar was eigenlijk een steenverwijdering… Maar dat zijn maar details…

Het was zover! The war of the Worlds. en The eve of the war…

The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said
The chances of anything coming from Mars are a million to one
But still, they come!!!

En dan nog wel in het boerengat Millen. Buitenaards bezoeki Of waren het gewoon ordinaire asbestruimers? Alleszins ging de Oscar naar de kostuumdesigner. Om de asbest golfplaten van ons terrein te verwijderen, hadden we asbestzakken besteld bij het containerpark. Voordien had ik al eens een aanhangwagen opgeladen en gelukkig nog gebeld of ik er zo mee mocht komen. Je mag met dat spul zelfs niet gewoon rondrijden, dan kan je een boete krijgen.

Dus bij het asbestpretpakket zat ook een zak beschermende kledij. Die we dan maar aantrokken om de klus te klaren…

Begin maart vroegen enkele niet-Millen onderwerpen onze aandacht. Er was de operatie aan mijn vinger, een gevolg van een wandeling met Bill & Gusta. Daarnnaast de eerste corona-prik. Op de dag dat alle kranten vol stonden met een vaccinatiekaart van Astra Zenica in Europa, waarop alle landen in het rood stonden, en slechts één klein landje in het wit… kreeg ik mijn eerste shot Astra Zenica. Verder gingen we verhuizen van Mechelen naar Berchem. Hier ging ook heel wat tijd en energie naar toe.

We vonden in de kringwinkel prachtige cinemastoeltjes… Wisten wij veel dat we er later nog enkele op de kop konden tikken 🙂 En er werd begonnen aan het grote groene vingers project. Er werd nijverig geplant, geharkt, onkruid gewied, planten besteld. Ontelbare planten verdwenen in de aarde, er werd gezaaid en het plan ontstond om de oude autobanden te recupereren tot plantprojecten…

Er was een laddercheck naar aanleiding van het trouwfeest (26/8/23 as we all know!). Het bleek dat we er genoeg hadden. De eerste lading festivalvloer kwam met een sneeuwbui! In barre omstandigheden werd de vloer van ons zomerproject geleverd.

Ontspanning vonden we in een fietstochtje waar we het wijnkasteel passeerden, een bezoekje van Bill&Co en een wonderlijke wandeling in Alden Biezen. Op 1 wandeling passeerden alle seizoenen: zon, sneeuw, regen, hagel, …

Dus de song van Jan de Wilde was een beetje voorbarig….

1 2 ►

Stond nog in teken van het verder afwerken van onze bovenverdieping. We kregen stilaan zicht op hoe het er zou uitzien, en het zicht beviel ons! Behangpapier nam stilaan de overhand op gyproc, plafonds werden gewit en deuren kregen een verflaag en een identificatie.

Die identificatie op de deur van de kamers moest natuurlijk in het wielrennen liggen. Vandaar ontstonden de tour, de vuelta, de giro en in het sanitaire gedeelte de flandria en de minerva. Elke kamer kreeg een kader met graphic design print op de deur.

Naast de vele inspanningen van de vorige maanden was er ook ruimte voor ontspanning. Een filmpje beamen op onze muur, gaf diepgang en relief aan de beelden. We maakten een van de mooiste winterwandelingen in Borgloon, vertrekkend van de stroopfabriek richting ’t Terraske (wat jammer genoeg gesloten was…) en terug.

Het vroor soms de stenen uit de grond of de afvoerbuizen dicht… Ons sanitair was even onbruikbaar omdat de afvoerbuis dichtgevroren was. Dan maar met de haardroger erop om de boel te ontdooien.

De bronnenwandeling in de Voerstreek was ook een topper! De winterzon was met ons mee op tocht gegaan en verwende ons. Topdag!

Tot slot monteerde we ook nog een sleutelkastje in de gang… Kwestie van de post uit de brievenbus te krijgen!

Nog voor het nieuwe begin (2021) stond december bij ons ook in het teken van nieuw. Een nieuwe voordeur , nieuwe boom op de koer, een nieuwe auto, nieuw behangpapier, nieuwe verf tegen de muren, nieuwe kerstverlichting buiten, nieuwe vaatwasser en droogkast, en tenslotte een nieuwe vloerbedekking boven.

De deadline voor de kamers op de 1e verdieping kwam razendsnel dichterbij. We wilden alles zoveel mogelijk in orde hebben voor de plaatser van de vloerbedekking kwam. Er werd dus nog keihard behangen, geschilderd, oude lijm en stof van de vloeren geschuurd, …

Toch zorgden we voor sfeer en gezelligheid door ons huis te voorzien van lichtjes, vooral de slinger boven de poort was heel mooi. Let Riemst shine was een oproep die we met plezier volgden. Het was vreemd om een voordeur te hebben die volledig open ging. Na ons maanden langs een smalle spleet omwille van een klemmende voordeur te hebben binnengewurmd, konden we nu met materiaal gewoon binnenwandelen! Van luxe gesproken! Het was ook veel lichter op de gang door de nieuwe deuren!

Het waren koude dagen, dus we moesten onze verwarming dag en nacht laten draaien om het warm genoeg te krijgen om de vloerbedekking te kunnen leggen. We haalden onze elektrische vuurtjes naar boven om de plaatser gelukkig te maken.

Onze nieuwe auto maakte voor de eerste keer kennis met het fenomeen sneeuw, en wij keken uit naar de kerstvakantie!

1 2 3 ►

Dit Duits-Franse bedrijf dat reeds bestaat sinds 1750 leverde onze douche, via X2O. Het waren de stielmannen van Flaviani die de douche in onze badkamer placeerden. Zo werd ons sanitaire gedeelte stilaan compleet. En was er nu ook beneden een WC, waardoor we niet telkens een verdieping moesten klimmen om de natuur zijn gang te laten gaan.

De moto was ook in Millen geraakt, en de afvalzakken van Jackers werden opgehaald. Het werk boven ging voort, maar er was ook tijd om met Lot die ons vergezelde te gaan fietsen.

De eerste gyproc platen werden tegen de plafond gevezen, en er waren sommigen die beweerden dat de vijzen niet diep genoeg zaten. En ook de handige jongens onder ons lieten zich van hun beste kant zien. Rode wijn vlekken op borduurwerk is redelijk nefast voor de feestvreugde. De fietsen voor onze Amerikaanse vriend werden klaargezet en al snel nagekeken. En zoals elke keer hadden we veel te weinig tijd en veel te veel te doen. dus was het al terug aftellen naar volgende week!